piątek, 28 lipca 2017

Natsuo Kumeta - Nasz Cud t.7

„Nasz Cud” to manga, która z każdym kolejnym tomem, coraz bardziej uzależnia mnie od siebie. Wciągnęłam się w jej świat i teraz z niecierpliwością, czekam na kolejne części. Ten trend pojawił się u mnie dosyć niedawno, bo gdzieś dopiero przy tomiku numer pięć, to chyba był właśnie taki moment kulminacyjny, który w pełni pozwolił mi się cieszyć lekturą. A dziś mam dla was opinię na temat siódmej odsłony tej historii. Jak myślicie, czy moje nastawienie uległo zmianie, a może wciąż jest takie same?

Szkolna tablica stała się miejscem wymiany zdań między księżniczką Veronicom a księciem Eugene. Żadne z nich nie chce ujawnić swojej prawdziwej tożsamości, choć książę zarzeka się, że swoimi działaniami nie chciał nikogo skrzywdzić… Czy to, co napisał, jest prawdą? Co tak naprawdę planuje?
Podział uczniów w szkole wciąż trwa. Tworzą się nowe obozy, które tym razem wspierają księcia. Pozostaje tylko jedno pytanie, czy wszystkie osoby dołączające do tego obozu, mają na celu go wspierać, a może przyświecają im jakieś ukryte intencje?
Co w zaistniałych okolicznościach zrobi Minami?
Czy wszystkie obrazy z przeszłości powrócą?
Co tak naprawdę wydarzyło się na zamku księżniczki Veronici?


Swojej opinii wciąż nie zmieniłam i nie zanosi się na to, żebym mogła zmienić zdanie. Wciąż jest intrygująco, akcja nabiera tempa, pojawia się multum pytań, a odpowiedzi zaczyna brakować. Nie zanosi się także na to, aby manga miała się szybko zakończyć, co już mnie niezmiernie cieszy, ani na to, że mogłabym się przy niej nudzić (o zgrozo, tego chyba nikt by nie chciał). Oczywiście jestem także ciekawa, jak to wszystko dalej się potoczy, co wymyśli Minami, kto jest zdrajcą, a kto sojusznikiem – ach tak wiele jeszcze przede mną… coś pięknego! Czuję się jak małe dziecko, które właśnie dostało upragnionego cukierka.


„Powiedziałem to już paru osobom z rana, ale powiem jeszcze raz, mam dla was propozycję. Zapewne już zauważyliście, że jest związek między magią, a powrotem naszych wspomnień. Myślę, że powinniśmy zacząć specjalnie jej używać, aby jak najwięcej do nas wróciło.”  


Granice między osobami z Zerestri, a Moswick zaczynają się zacierać. To jest ten moment, że każdy może znaleźć się po drugiej stronie barykady, w dowolnym momencie zdradzić dotychczasową grupę sojuszników. To samo się tyczy Kościoła, nawet teraz uważano go za zwykłych obserwatorów, którzy biernie przyglądają się coraz to nowszym wydarzeniom, ale wygląda na to, że nie zaczynają odbiegać od tego wizerunku i po cichu opowiadają się, po którejś ze stron. Pozostaje tylko pytanie, jak duży udział mieli w tym, co się zdarzyło w zeszłym wścieleniu… chyba mają więcej do ukrycia, niż by się początkowo wydawało.

Uwielbiam momenty, w których pojawiają się retrospekcje, a w tej części jest ich naprawdę wiele. Urywki, które pozwalają na zrozumienie przeszłości, ale także uświadamiają, jak wiele jeszcze tych wspomnień brakuje. To tylko część zamierzchłych czasów, a z każdym dniem ktoś odkrywa nową kartę i uzupełnia brakujące fragmenty. Nawet Minami zdążył sobie uświadomić, że wcale tak dobrze nie pamięta tamtych wydarzeń, jak mu się do tej pory wydawało. Wciąż wiele brakuje, a większość tych urywków wydaje się nie mieć większego znaczenia, w szczególności, kiedy są wyrwane z kontekstu. Pojawiają się nagle i bez ostrzeżenia, a co gorsza mogą być bezużyteczne.

Tym razem zakończenie może nie wbija fotel, ale zapala ostrzegawczą lampkę w głowie. Słowa wypowiedziane przez Zeze dały mi dużo do myślenia i dość dobitnie wskazują na pewne „okoliczności” (tak to nazwę, żeby nie zacząć tutaj spoilerować, a uwierzcie mi, nie wiele brakowało, żebym się zapomniała). Nigdy bym się nie spodziewała, że z tak niepozornej mangi, powstanie coś takiego, od czego ciężko się oderwać i gdyby nie to, że trzeba czekać na ukazanie się kolejnych części, pewnie przeczytałabym ten tytuł jednym tchem, ale niestety nie mogę.

Z każdym kolejnym tomikiem widać różnice, jaka jest między tym pierwszym a obecnym. I nie chodzi tylko o kreskę, która wydaje się być staranniejsza, ale także o samo prowadzenie fabuły. Już nie jest tak chaotycznie, jak było na początku. Manga dojrzewa, a jej aura się zmienia i to na korzyść tego tytułu. Oby ta tendencja się tylko nie zmieniła…




Moja ocena: 8/10
Liczba stron: 178
Data wydania: 18 maja 2017
Wydawnictwo: Waneko       

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dziękuję za wszystkie komentarze ! Każdy kolejny komentarz to większy uśmiech na mojej twarzy ! Przeczytałeś pozostaw po sobie ślad !
Podoba Wam się mój blog, dodajcie go do obserwowanych i bądźcie na bieżąco :) Natomiast jeśli macie jakieś pytania, piszcie śmiało! Na wszystkie chętnie odpowiem.